Mijn eerste contacten met het ziekenhuis gaan terug tot mijn tienerjaren. Als kind kwam ik met mijn ouders op bezoek in het ziekenhuis bij mijn grootouders die hier toen opgenomen waren. Ik keek toen enorm op naar die dames in het wit die de mensen hielpen, en toen ontstond reeds de idee om later hetzelfde te doen.
Toen ik de opleiding verpleging volgde mocht ik stage doen in het ziekenhuis en ik voelde mij er snel thuis. Na mijn studie heb ik dan ook gesolliciteerd en mocht ik starten.
Ik heb eerst 8 jaar op interne longziekten gewerkt, daarna op spoedopname en sinds 1998 op het dagziekenhuis. Ik ben heel gelukkig dat ik de kans gekregen heb om af en toe van dienst te veranderen, want die is zeer belangrijk om ervaring op te doen en zo blijft onze job ook boeiend.
Waarom zou je je vrienden aanraden hier te komen werken ?
Het ziekenhuis is door de jaren enorm gegroeid en groot geworden maar ondanks de grote turnover is de relatie tussen de patiënt en zorgverlener gelukkig nauw gebleven. We houden een vlot contact met de patiënten en vaak komt men uit de regio wat voor een familiale sfeer zorgt, dit is de sterkte van een regionaal ziekenhuis.
Het feit dat je zolang in hetzelfde ziekenhuis werkt schept ook een goede band met de andere zorgverleners. Dit alles zorgt ervoor dat je je enorm thuis voelt op het werk, en zo kan je samen de nodige professionele zorg verstrekken in je eigen buurt.
terug
